ฉันกับช้าง

ข

พ่อมักพาฉันไปด้วย ไปต่างจังหวัด เข้าป่า ครั้งหนึ่งเราลงรถไฟที่จังหวัดอุดร แล้ววิ่งหลบฝนลงจากชานชลาที่ไม่มีหลังคา ที่เชียงใหม่บ้านเกิดของพ่อ ภาพเลือนๆในความทรงจำ ของย่า ช้างลากซุงในชายป่า และวันที่กลับมาบ้าน มีพี่น้องล้อมวงฟังฉันเล่าเรื่องการเดินทางกับพ่อ รวมทั้งเรื่องช้างโดนรถชน อาจเป็นเพราะความน่ารักประมาณหยุดขบวนราชินี หรือความเจ็บไข้แต่เด็ก พ่อรักและเป็นห่วงฉันมากเหลือเกิน เหมือนกับว่าฉันจะต้องจากพ่อไปในอีกไม่นาน พ่อถ่ายรูปฉันมากมายในทุกโอกาส พ่ออุ้มฉันลงนั่งบนช้างไม้ตัวใหญ่ โดยมีพี่น้องของฉันยืนรอบๆ เมื่อพ่อต้องไปต่างจังหวัดคนเดียวเพราะฉันป่วยเดินไม่ได้ พ่อฝากแม่ให้ดูแลฉันเป็นพิเศษ ฉันนอนอยู่ข้างๆแม่ทุกคืนในวันที่พ่อไม่อยู่ จนวันก่อนโศกนาฎกรรมจะเริ่มขึ้น

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s