เมื่อเยซูมาถึงลอนดอน

jesus.jpg

เยซูผู้ถืออหิงสา ครั้งหนึ่งได้รื้อทำลายร้านรวง แผงข้าวของที่เหล่าพ่อค้านำมาวางขาย รอบๆวิหารศักดิ์สิทธิ์ เพื่อหาประโยชน์จากศรัทธาและความเชื่อของผู้คน ในกรุงเยรูซาเล็ม บุรุษหนุ่มผู้บอกใครๆว่า ถ้าใครตบหน้าข้างซ้าย จงหันข้างขวาให้เขาตบด้วยผู้ซึ่งยอมตายโดยไม่ขัดขืน หรือปฎิเสธสัจจะแห่งวาจาตน ได้แสดงความก้าวร้าวในครั้งนั้น ให้เป็นที่หวั่นเกรงและหวาดวิตกแก่หัวหน้าพระและผู้ปกครองนคร เสมือนเป็นนัยในคำสอน วิถีแห่งความทระนงต่อต้าน.

(photo: Anti-capitalism, London 1st May 2000 by Hamer Salvala)

6 ตุลา ของพี่ชาย

พี่ชายไม่ค่อยอยู่บ้าน ไปอยู่ที่ธรรมศาสตร์ ไปอยู่กับขบวนนักศึกษา วันที่มีขว้างระเบิดขวดที่สยามสแควร์ พี่ชายก็มาเล่าให้ฟัง คืนวันที่ 5 ตุลาคม 2519 พี่ชายก็อยู่ที่ธรรมศาสตร์ แต่ต้องกลับมาก่อนเพื่อเปิดร้านขายของที่บ้านตอนเช้า โรงเรียนถูกสั่งปิด ผมกลับมาอยู่ที่ร้าน ข่าวความรุนแรงทยอยออกมาเรื่อยๆ แม่สั่งห้ามใครออกไปไหน พี่ชายกระวนกระวายอยู่พักใหญ่ แล้วหุนหันออกไป

ตอนค่ำขณะผมนั่งทำการบ้าน พี่ชายกลับมา วางก้อนเถ้าสีดำลงบนกระดาษขาว สมุดการบ้านของผม “กระดูกคน…เมอร์ มันเผาทั้งเป็น” ผมมองใบหน้าที่คลอด้วยน้ำตาของเขาด้วยความกังวล ก่อนที่เขาจะละจากไป แม่ส่งพี่ชายไปอยู่ต่างประเทศ 2ปีกับบาดแผลในใจทั้งเรื่องนี้และเรื่องทางบ้าน เขาถูกส่งกลับมา …

เมื่อ สมัคร สุนทรเวช พูดถึงศพเดียวที่ถูกเผาที่หน้าธรรมศาสตร์ ในวันนั้น ผมไม่รู้สึกอะไรกับคำพูดของนายสมัครนัก มันไม่ใช่ศพเดียวอย่างที่สมัครพูด ใครๆก็รู้ หรือถ้าใครไม่เคยรู้ สมัครก็ได้ช่วยเปิดประเด็นแล้ว

แต่ก่อนหน้านี้ เมื่อออกไปร่วมประท้วงทักษิณ ในประเด็นปิดกั้นสื่อ ข้อสงสัยในเรื่องสิทธิมนุษยชน และการทุจริต จนถึงวันที่แกนนำเรียกร้อง ม.7 ผมตัดสินใจกลับบ้าน ด้วยบอกกับเพื่อนว่า นี่คือการทรยศต่อผู้ที่ต่อสู้ ผู้ที่ตายเพื่อให้ได้มาซึ่งเสรีภาพของประชาชน … …

เถ้ากระดูกนั้นผมไม่ได้เก็บไว้ บางที อาจเป็นคนเดียวกันของนายสมัคร ผมคิด ที่พี่ชายยืนรอจนไฟมอด แล้วเก็บมาให้น้องชายของเขา จดจำมันไว้

เปลี่ยวทางนี้มีคนผ่าน

1510.jpg  

 

 

ใครบางคนเดินมาทัก

พักทำไมบนทางเปลี่ยว

เหงานะเจ้าตัวคนเดียว

ใครไม่เกี่ยวด้วยหรือไง

 

ฉันก็เคยมีใครบางคน

 

 

เดินเป็นเพื่อนด้วยเอาไหม

คุยอะไรก็ไม่เกี่ยง

ไม่อยากจะบอกก็ขอแต่เพียง

เดินเคียงกันจนสุดทาง

 

แล้วมาทำอะไรคนเดียว

 

 

ฝันถึงดอกไม้

ริมลำธารกว้าง

เต็มด้วยผู้คน

ยิ้มสดใส

ริมลำธารกว้าง

ก็เคยมีใครบอกไว้

เปลี่ยวทางนี้มีคนผ่าน

 

 

ลากันแล้วที่สุดทาง

ฝันจางจางยังคงอยู่

เดินมานานใจมันรู้

อยู่ทำไมบนทางเปลี่ยว

 

เปลี่ยวทางนี้มีคนผ่าน

 

  

ศาสนา

 485.jpg

เมื่อชายสองคนได้ค้นพบว่า พระเจ้าไม่มีจริง

ไม่มีนรกสวรรค์ หรือชีวิตหลังความตาย

ชายคนหนึ่งกลายเป็นคนเหี้ยมโหด ขี้ปดคดโกง

ชายอีกคนกลายเป็นศาสดา ออกประกาศศาสนา

ก่อนหน้านั้น

 15061.jpg

ก่อนหน้านั้นฉันอยู่ห่างไกลไปจาก

ก่อนหน้านั้นฉันอยู่ลำพัง

ออกย่ำเดินบนถนนสายเปลี่ยว

ออกเที่ยวไปทุกหนทาง

 

ใจจะมีไว้ฝากก็เพียงสายลม

ความคิดคำนึงมีเพียงตนเอง

 

ก่อนหน้านั้นเธออยู่ที่ไหนไกลห่าง

ก่อนหน้านั้นไม่เคยพบเจอ

ทุกย่างเท้าก้าวเดินเหินห่าง

ทุกเส้นทางห่างไกล