ทางกลับบ้าน

เขาเป็นคนไม่มีบ้าน นับครั้งไม่ถ้วนให้มีอันต้องย้ายที่อยู่ เหมือนบางครั้งจะลงราก ก็ถูกถอนกลับโดยโชคชะตา พาให้เดินทางต่อไปข้างหน้า ทั้งที่บางครั้งอยากจะหันกลับ และแม้บางครั้งได้สบโอกาส ก็กลับพบว่าตัวเองกำลังเดินไปข้างหน้าอยู่ดี แต่จุดหมายไม่เคยเป็นที่พักถาวร ทางกลับก็ไม่ได้พาไปหาบ้าน ระหว่างทางของคนพเนจร ถูกนำมาล้อเลียนปนความรู้สึกนิ่งเศร้า ว่ามันคือ ทางกลับบ้าน

 

ครั้งใดยามเมื่อท้อใจ เขาก็นั่งพัก ผ่อนคลาย ทิ้งสายตาทอดยาวไล่เลี่ยไปตามแนวทิวไม้ และในยามเย็นเมื่ออากาศลดอุณหภูมิตัวเองลงหาความหนาวเหน็บ สัตว์หากินกลางวัน เช่น เป็ดสองสามตัวในบึง ก็พาตัวประคองคู่กลับบ้าน ทิ้งไว้แต่ใครบางคนที่ยังรอคอย ซับซึมช่วงเวลาของแสงสุดท้าย ฉายภาพริบหรี่และพร่ามัวด้วยนำ้ที่คลอเบ้าตาของผู้รอคอย ความเศร้าแห่งพลัง ให้เป็นแรงเป็นไฟ ก่อนกลับเข้าไปทำงานภายใต้แสงประดิษฐ์ในยามคำ่คืน

 

ฉันจะกลับบ้าน! ฉันจะกลับบ้าน! เขาตะโกนใส่ตัวเอง ในห้องพักเล็กๆ หลังเลิกงาน กลางดึก แดนไกล หวังทำลายความเศร้าซึมหดหู่ที่พอกจับหัวใจ ให้หยุดฝันหยุดเคลื่อนไหว เสมือนพิษร้ายของแอลกอฮอล์ที่ทำลายตับให้แข็ง โรคร้ายบังอาจกลบเกลื่อนหลอกล่อความหวังสุดท้ายของมนุษย์

 

ใจฉันยังมีฝัน เขารำพึง เป่ียมด้วยความอิ่มเอิบ เมื่อได้หวนกลับมาลิ้มรสชาติ เลือดฉำ่ในหัวใจที่กำลังฉีดแรงภายในอีกครั้ง เขาก้มลงผูกเชือก มัดรองเท้าที่กำลังเต้นหุ้มชีพจร ก่อนจะยืดตัวตรงส่งเป้ขึ้นกระชับแผ่นหลัง

รอยยิ้มเล็กๆที่มุมปาก และแววขี้เล่นในดวงตา เขาไม่ได้ลืมไปหรอกว่าตัวเองเป็นคนไม่มีบ้าน จะเป็นไรไปล่ะ ก็ระหว่างทางนั้นไง

 

คงจะนับได้อีกไม่กี่ครั้ง ที่เขาจะทำได้เช่นนี้ จะอีกกี่เป็ดน้อยลอยตัวอ้อยอิ่งในบึง จะอีกกี่ต้นไม้เรียงรายให้ผ่านนับ อีกกี่ฤดูกาลหมุนเวียน แล้วเขาก็จะพบบ้่าน ผืนดินพื้นเล็กๆ ให้ตัวเอนร่างเหยียดกาย นอนหลับสงบสุข ชั่วนิรันดร์

15011.jpg

9 thoughts on “ทางกลับบ้าน

  1. มีใครเคยเล่าให้ฟังว่า คนแต่งเพลง Home Sweet Home เป็นคนไม่มีบ้าน

  2. บ้านงดงามเมี่อยามต้องจากไกล คิดถึงสุดหัวใจเมื่อไม่อาจได้กลับคืน เศษที่เหลือก็มีแค่เพียง ร่องรอยของเศษส่วนในควาทรงจำ
    น่าเศร้าอยู่อย่างหนึ่งสำหรับคนที่ไร้บ้าน ก็คือ เรายังเหลือความทรงจำ ความทรงจำที่หลับตาแต่ละครั้งเราก็เห็นแต่ตัวเราเองนั่งอยู่ในบ้านหลังนั้น บ้านเก่าๆที่เรียกว่าความทรงจำ พร้อมกับน้ำตากับความคิดที่อยากจะฉีกความทรงจำให้กลายเป็นแค่เพียงเศษละอองของสายลม.

  3. ความคิดถึงบ้าน อยากกลับบ้าน เป็นต้นทุนสุดท้ายของมนุษย์ มันน่าเศร้ามาก ถ้าใครไม่มี

  4. AND IF I’M FLYING SOLO,
    AT LEAST I’M FLYING FREE!
    TO THOSE WHO GROUND ME,
    TAKE A MESSAGE BACK FROM ME!

    TELL THEM HOW I AM DEFYING GRAVITY!!!
    I’M FLYING HIGH DEFYING GRAVITY!!!
    AND SOON I’LL MATCH THEM IN RENOWN

    AND NOBODY
    IN ALL OF OZ…
    NO WIZARD THAT THERE IS OR WAS
    IS EVER GONNA BRING
    ME DOWN!!!

    🙂
    su su!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s